Faq
Faq
Γενικές
Πρέπει να βουρτσίζουμε τα δόντια μας και τη γλώσσα τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα, ειδικά το βράδυ πριν κοιμηθούμε. Κάνουμε οδοντικό νήμα τουλάχιστον μία φορά την ημέρα, προτιμότερα μετά το βραδινό βούρτσισμα.
Στο ιατρείο μας ασχολούμαστε ιδιαίτερα με τη στοματική υγιεινή και δείχνουμε σε κάθε νέο ασθενή πώς να βουρτσίζει και να κάνει νήμα.
Το βούρτσισμα των δοντιών αφαιρεί τις τροφές, την πλάκα και τα βακτήρια από όλες τις επιφάνειες των δοντιών εκτός από εκείνες μεταξύ των δοντιών. Δυστυχώς η οδοντόβουρτσα δεν μπορεί να φτάσει στις περιοχές αυτές που είναι πολύ ευαίσθητες στην τερηδόνα και την ουλίτιδα.
Ο καθημερινός καθαρισμός με οδοντικό νήμα είναι ο καλύτερος τρόπος για να καθαρίσουν οι περιοχές αυτές και οι περιοχές κάτω από τα ούλα. Δεν καθαρίζει μόνο, αλλά εμποδίζει την πλάκα να αναπτυχθεί και να κάνει αποικίες. Έτσι προστατεύονται αποτελεσματικά τα ούλα, τα δόντια και το οστό.
Ναι. Για όσους δυσκολεύονται να κάνουν οδοντικό νήμα, υπάρχουν οι συγκρατητήρες νήματος που απλουστεύουν τη διαδικασία. Υπάρχουν όμως και τα μεσοδόντια βουρτσάκια που τα χειριζόμαστε σαν οδοντογλυφίδες. Υπάρχουν ακόμα και οδοντιατρικές οδοντογλυφίδες. Στο ιατρείο μας θα εκτιμήσουμε ποιος τύπος και μέγεθος είναι ο κατάλληλος για εσάς και θα σας δείξουμε τον χειρισμό του.
Στον οδοντίατρο πρέπει να πηγαίνουμε δύο φορές τον χρόνο για έλεγχο και καθαρισμό. Αυτό είναι σημαντικό για να προλάβουμε προβλήματα και να διατηρήσουμε τα δόντια, ούλα και γενικά το στοματογναθικό σύστημά μας σε άριστη κατάσταση.
Αν κάποιος είναι υγιής, η κυριότερη αιτία κακοσμίας είναι τα μικρόβια που αναπτύσσονται στη γλώσσα και ειδικά στο πίσω μέρος της. Βούρτσισμα συνεπώς της γλώσσας μπορεί να μειώσει κατά πολύ το πρόβλημα.
Άλλοι παράγοντες που δημιουργούν κακοσμία είναι
- η ανεπαρκής στοματική υγιεινή
- η ελαττωμένη έκκριση σάλιου κατά τη διάρκεια του νυχτερινού ύπνου, η οποία ευνοεί την ανάπτυξη μικροβίων, με αποτέλεσμα την ύπαρξη κακοσμίας κατά το πρωινό ξύπνημα.
- κάποιες τροφές και διατροφικές συνήθειες
- περιοδοντική νόσος
- Τερηδόνες ή εργασίες που δεν εφαρμόζουν καλά και κατακρατούν πλάκα
- Κάπνισμα
- Ξηροστομία λόγω ασθενειών ή φαρμάκων
- Αφυδάτωση, πείνα
- Ασθένειες
Αν οι παραπάνω παράγοντες ελεγχτούν με τη συνεργασία ασθενή και οδοντιάτρου, το αποτέλεσμα θα είναι άριστο.
Τα σφραγίσματα αμαλγάματος χρησιμοποιούνται εδώ και περισσότερα από 100 χρόνια στην οδοντιατρική και δεν υπάρχει κάποια μελέτη που να αποδεικνύει ότι είναι βλαβερά. Δεν πρέπει βέβαια να τοποθετούνται σε ασθενείς με γνωστή αλλεργία σε κάποιο από τα συστατικά του αμαλγάματος.
Στο ιατρείο μας έχουμε πολλές επιλογές υλικών με εξαιρετική αισθητική όπως π.χ. σύνθετη ρητίνη, πορσελάνη κ.α. που αντικαθιστούν τα αντιαισθητικά σφραγίσματα αμαλγάματος χωρίς να υστερούν σε μακροζωία.
Τέσσερις στους πέντε ανθρώπους έχουν περιοδοντική νόσο και δεν το ξέρουν! Αυτό συμβαίνει διότι η νόσος αυτή δεν έχει συμπτώματα πόνου στα αρχικά στάδια ή άλλα θορυβώδη συμπτώματα.
Έτσι, αν έχετε κόκκινα, πρησμένα ούλα που αιμορραγούν, κακοσμία που εμμένει, διαστήματα μεταξύ των δοντιών που παλαιότερα δεν υπήρχαν, δόντια που κουνιούνται, ούλα που έχουν υποχωρήσει, πύον γύρω από δόντια και ούλα, ευαισθησία και ερεθισμό, τότε επισκεφτείτε αμέσως τον οδοντίατρό σας για έναν εξονυχιστικό περιοδοντολογικό έλεγχο!
Αν οι φρονιμήτες είναι υγιείς, έχουν ανατείλει πλήρως, σε σωστή θέση, πατάνε με το αντίθετο δόντι, δεν δημιουργούν συγκλεισιακές παρεμβολές και ο ασθενής μπορεί να τους καθαρίζει καλά, τότε δεν χρειάζεται να εξαχθούν. Αλλιώς, μπορεί να συγκεντρώνουν γύρω τους μικρόβια δημιουργώντας περιοδοντική νόσο και τερηδόνα στους ίδιους και τα γειτονικά δόντια, μπορεί να δημιουργηθούν κύστεις και αποστήματα, να χαλάσουν τη σύγκλειση του ασθενή, ακόμη και να προδιαθέσουν σε κάταγμα της γνάθου. Τότε είναι καλύτερο να αφαιρούνται και μάλιστα υπάρχει η τάση να αφαιρούνται σε νεαρή ηλικία που οι ρίζες δεν έχουν μεγαλώσει πολύ.
Με την πάροδο των χρόνων, τα δόντια σκουραίνουν λόγω εξωτερικών παραγόντων αλλά και εκ των έσω από τη συνεχή εναπόθεση οδοντίνης, πράγμα που είναι φυσιολογικό. Διαυτοφικές συνήθειες, το κάπνισμα, ο καφές κ.τ.λ. συμβάλλουν στην εναπόθεση χρωστικών στα δόντια και στην αλλοίωση του χρώματος. Οι χρωστικές μπορούν να αφαιρεθούν εύκολα με τη χρήση ειδικών συσκευών στο οδοντιατρείο αλλά αν το ζητούμενο είναι η ριζική αλλαγή του χρώματος των δοντιών, τότε η διαδικασία της λεύκανσης ή των όψεων πορσελάνης είναι μονόδρομος. Η λεύκανση κάθε κάποια χρόνια χρειάζεται επανάληψη διότι δεν είναι μια μόνιμη διαδικασία όπως οι όψεις πορσελάνης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον ίδιο σκοπό και μάλιστα να διορθώσουν και ατέλειες στο σχήμα και την υφή των δοντιών.
Υπάρχουν περιπτώσεις που κάποιο δόντι μπορεί να έχει σκουρύνει λόγω ενδοδοντικής θεραπείας (απονεύρωση). Τότε μπορεί να γίνει εσωτερική λεύκανση του δοντιού και το χρώμα να αποκατασταθεί σε μεγάλο βαθμό.
Σε δύσκολες περιπτώσεις δυσχρωμιών που εμμένουν (π.χ. που έχουν προκύψει από φαρμακευτική αγωγή) παρά τις προσπάθειες με λεύκανση, μπορούν να γίνουν όψεις πορσελάνης που προσφέρουν και σταθερό αποτέλεσμα στο χρόνο.
Οι όψεις πορσελάνης είναι κατασκευές μόνο από πορσελάνη, πολύ λεπτές, σαν φλούδες, που κολλιούνται στην εξωτερική επιφάνεια των δοντιών. Προσφέρουν εκπληκτική βελτίωση του χρώματος και σχήματος των δοντιών και αναβαθμίζουν σημαντικά το χαμόγελο του ασθενούς. Σημαντικό πλεονέκτημα είναι η ελάχιστη παρασκευή (τρόχισμα) που απαιτείται στην εξωτερική επιφάνεια των δοντιών.
Στις μέρες μας, η οδοντιατρική επιστήμη έχει προοδεύσει τόσο πολύ ώστε να υπάρχει μία μεγάλη γκάμα από τεχνικές και υλικά ανώτερης τεχνολογίας που επιτρέπουν την αισθητική αποκατάσταση ενός προβληματικού δοντιού έτσι που να μην ξεχωρίζει από τα άλλα, αλλά και την ανακατασκευή ολόκληρου του χαμόγελου του ασθενή με εκπληκτικά αποτελέσματα.
Η σύγχρονη αισθητική οδοντιατρική διαθέτει τη λεύκανση, τα λευκά σφραγίσματα, τις όψεις πορσελάνης, τις ολοκεραμικές στεφάνες και γέφυρες, τα εμφυτεύματα, την αόρατη ορθοδοντική κ.α. που εγγυώνται τη ριζική αναμόρφωση του χαμόγελού σας και την τόνωση της αυτοπεποίθησής σας!
- τα δόντια που βρίσκονται μπρος πίσω από το κενό, γέρνουν προς το κενό και στραβώνουν. Επίσης το δόντι που βρίσκεται στην αντίθετη γνάθο και πατούσε με αυτό που χάθηκε θα αρχίσει να μετακινείται προς το κενό προσπαθώντας να πατήσει κάπου. Αυτό δημιουργεί λειτουργικά και αισθητικά προβλήματα όπως στραβό χαμόγελο ή αλλοίωση του σχήματος του προσώπου
- Οι παραπάνω μετακινήσεις έχουν σαν συνέπεια να αλλάζει προς το χειρότερο η σύγκλειση των δοντιών, το πώς πατάνε δηλαδή μεταξύ τους τα πάνω με τα κάτω δόντια και αυτό μπορεί να δημιουργήσει παραλειτουργίες όπως το τρίξιμο των δοντιών, φθορές στα δόντια και την κροταφογναθική διάρθρωση, μυικούς πόνους, πονοκεφάλους.
- Τα στραβά δόντια δεν μπορούν να καθαριστούν τόσο καλά όσο τα ίσια διότι έχουν δυσπρόσιτες περιοχές με συνέπεια να αναπτύσεται στις περιοχές αυτές τερηδόνα και περιοδοντική νόσος που οδηγούν σε περαιτέρω απώλεια δοντιών.
- Όταν χάνουμε ένα ή περισσότερα δόντια, η δύναμη της μάσησής μας είναι μειωμένη. Βάζουμε περισσότερη δύναμη σε κάποια δόντια για να μασήσουν από αυτήν που αντέχουν, μπορεί να αποκλείσουμε κάποιες σκληρές τροφές από το διαιτολόγιό μας που είναι όμως απαραίτητες ή να μην μασάμε σωστά κάποιες τροφές με αποτέλεσμα να έχουμε πεπτικές διαταραχές.
Τα ραγισμένα δόντια δείχνουν μιά ποικιλία από συμπτώματα όπως έντονο πόνο κατά το μάσημα, πόνο όταν το δόντι εκτεθεί σε κρύο ή ζεστό. Πολλές φορές τα συμπτώματα πάνε και έρχονται ώστε να καθίσταται δύσκολο για τον οδοντίατρο να εντοπίσει πoιό δόντι έχει το πρόβλημα. Με τον καιρό, μπορεί ένα σπασμένο δόντι να πονάει από μόνο του ενώ αν το ράγισμα είναι μεγάλο, μπορεί ο πολφός να μολυνθεί και η φλεγμονή να περάσει στο οστό και τα ούλα της περιοχής
Το στόμα έχει πάρα πολλά βακτήρια που μπορεί να μεταφερθούν στο αίμα κατά το τρύπημα της γλώσσας και να το μολύνουν, και από εκεί σε άλλες περιοχές, ακόμα και στην καρδιά και τον εγκέφαλο δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα. Έχει αναφερθεί βλάβη σε νεύρο ακόμα και νευραλγία του τριδύμου νεύρου. Η γλώσσα μετά το τρύπημα μπορεί να πρηστεί τόσο που να κλείσει την αεροφόρο οδό και να απειλήσει την ζωή του ατόμου. Μπορεί να υπάρχει αιμορραγία που είναι δύσκολο να ελεγχθεί. Όσο περισσότερο έχει κάποιος σκουλαρίκι στη γλώσσα, τόσο περισσότερες ζημιές μπορεί να πάθει στα ούλα του από τραυματισμό και τα δόντια του να φθαρούν ή να σπάσουν κομμάτια τους. Καλύτερα να αποφύγετε το τρύπημα σε αυτήν την τόσο ευαίσθητη περιοχή!
Βεβαίως. Μπορεί να γίνει εσωτερική λεύκανση στο δόντι κατά την οποία βάζουμε λευκαντικό υλικό μέσα στο δόντι εκεί που είναι το σφράγισμα και όταν λευκάνει αφαιρούμε το λευκαντικό και ξανασφραγίζουμε το δόντι. Ας μην ξεχνάμε ότι τα 'απονευρωμένα' δόντια συνήθως σκουραίνουν λόγω των υλικών που χρησιμοποιούνται κατά την ενδοδοντική θεραπεία. Στο ιατρείο μας χρησιμοποιούμε υλικά τελευταίας τεχνολογίας που δεν προκαλούν δυσχρωμίες στα δόντια
Για το Laser
Η λέξη laser είναι ακρωνύμιο που προκύπτει από τα αρχικά των λέξεων Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation και σημαίνει “Ενίσχυση Φωτός με Εξαναγκασμένη Εκπομπή Ακτινοβολίας”. Πρόκειται δηλαδή για φως ενισχυμένο, με συγκεκριμένο μήκος κύματος (μονοχρωματικό, γι αυτό και δείχνει π.χ. κόκκινο, πράσινο) που έχει και συγκεκριμένες ιδιότητες. Οι διάφορες συσκευές laser παράγουν διαφορετικά μήκη κύματος που έχουν και διαφορετικές χρήσεις. Ουσιαστικά η χρήση laser αποτελεί διαχείριση φωτεινής ενέργειας.
Η ενέργεια laser είναι απόλυτα ασφαλής διότι τα μήκη κύματος ανήκουν στο φάσμα της ορατής και υπέρυθρης περιοχής της φωτεινής ακτινοβολίας και όχι στην βλαβερή υπεριώδη ακτινοβολία. Δεν είναι ακτίνες X, δεν επιδρούν στο DNA των κυττάρων και δεν υπάρχουν παρενέργειες από την χρήση τους.
Το μόνο μέτρο προστασίας που παίρνουμε κατά την εργασία με laser είναι η χρήση προστατευτικών γυαλιών με ειδικά φίλτρα τόσο για τον ιατρό και το προσωπικό όσο και για τον ασθενή. Τα γυαλιά αυτά προστατεύουν τα μάτια μας από τη μάλλον απίθανη απευθείας έκθεσή τους απευθείας στην ακτίνα του φωτός.
Όχι. Είναι απλό φως φωτοπολυμερισμού που χρησιμοποιείται για να στερεοποιούνται (πήζουν) τα λευκά σφραγίσματα.
Μετά από ειδική εκπαίδευση, ναι. Η εφαρμογή laser είναι διαχείριση ενέργειας και αν δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες γνώσεις για τη ρύθμιση των παραμέτρων της και την επιλογή της θεραπευτικής μεθόδου, μπορεί να μην έχει τα ευεργετικά αποτελέσματα που περιμένουμε ή να γίνει και επικίνδυνη για τους ιστούς.
Ναι. Οι περισσότερες εργασίες μπορούν να γίνουν και το DNA των κυττάρων δεν επηρεάζεται. Και είναι γνωστό ότι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ειδικά τους πρώτους μήνες πρέπει να αποφεύγουμε αναισθητικά, αντιβιώσεις, αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Αν τύχει σε μία έγκυο να χρειαστεί οδοντιατρική θεραπεία, αυτή μπορεί να γίνει με χρήση laser και να αποφύγουμε όλα τα παραπάνω. Επίσης το stress της εγκύου στην οδοντιατρική καρέκλα είναι σημαντικά μειωμένο.
Ναι και έχει σημαντικά πλεονεκτήματα. Τα laser κατά τη χρήση τους έχουν την ιδιότητα να σκοτώνουν τα μικρόβια με αποτέλεσμα τη μείωση του μικροβιακού φορτίου και τη μείωση κινδύνου για μικροβιαιμία. Μπορούμε να αποφύγουμε τα αναισθητικά και γενικά να μειωθεί το stress του ασθενή κατά τη θεραπεία. Προσοχή χρειάζεται σε ασθενείς με βηματοδότες παλαιού τύπου όπου πρέπει να αποφεύγονται τα laser παλμικού τύπου, όχι όμως και τα συνεχή.
Ναι, όπως αφαιρείται και ο οδοντικός ιστός.
Όχι. Μπορεί να γίνει αφαίρεση του δοντιού γύρω από το σφράγισμα ώστε να χαλαρώσει και μετά να το τραβήξουμε προς τα έξω, αλλά έτσι θυσιάζουμε υγιές δόντι και στην πράξη το αποφεύγουμε. Αυτό που κάνουμε είναι να αφαιρούμε με τροχό το σφράγισμα και στη συνέχεια να καθαρίζουμε την τερηδόνα με laser.
Εξαρτάται από τις εργασίες. Σε πολλές, ναι. Σε άλλες, όπως προσθετική, όχι ακόμα διότι δεν μπορούν για την ώρα να αποδοθούν γωνίες και κλίσεις όπως με τον τροχό. Να έχουμε όμως στο νου μας, ότι το ζητούμενο δεν είναι μόνο η αντικατάσταση του τροχού αλλά να γίνεται συνδυασμός όλων των τεχνικών και μεθόδων που διαθέτει στην φαρέτρα του ο σύγχρονος οδοντίατρος με την καινοτόμα χρήση των laser που έχει πάμπολλα ιατρικά, θεραπευτικά οφέλη για τον ασθενή.
Στο σημείο αυτό θα σας παραπέμψω στο μενού "Οι υπηρεσίες μας", "Οδοντιατρική με laser" όπου παραθέτονται αναλυτικά.
Οι συσκευές laser είναι μηχανήματα πολύ υψηλής τεχνολογίας και συνεπώς έχουν πολύ μεγάλο κόστος αγοράς. Έχουν όμως και πολύ μεγάλο κόστος συντήρησης, γι’ αυτό και οι θεραπείες με laser κοστίζουν λίγο περισσότερο από ότι οι συμβατικές. Το κόστος είναι όμως απόλυτα προσαρμοσμένο στις οικονομικές δυνατότητες του Έλληνα της εποχής μας. Θα μπορούσαμε μάλιστα να πούμε ότι είναι χαμηλό διότι με τις ποιοτικότερες θεραπείες που προσφέρονται, γλιτώνουμε κι άλλες, πολυπλοκότερες θεραπείες μελλοντικά, πράγμα που μεταφράζεται σε σημαντική εξοικονόμηση χρημάτων.
Για την παιδοδοντία
τα παιδικά δόντια είναι σημαντικά για 1) σωστό μάσημα 2) διατήρηση χώρου ώστε να ανατείλουν στις σωστές θέσεις τα μόνιμα δόντια 3) για σωστή ανάπτυξη των γνάθων και των μυών της μάσησης 4) για την ανάπτυξη του λόγου. Αν ένα παιδικό δόντι χαλάσει πολύ, μπορεί να δημιουργηθεί πρόβλημα στην ανάπτυξη του μόνιμου δοντιού και αν βγει πρόωρα, μπορεί να κλείσει ο χώρος και το μόνιμο δόντι να βγει στραβά και να χρειαστεί ορθοδοντική θεραπεία. Τα οπίσθια παιδικά δόντια και οι κυνόδοντες μπορεί να αλλαχτούν ακόμη και στην ηλικία των 13 ετών.
Τα παιδικά δοντάκια αρχίζουν να σχηματίζονται πριν τη γέννηση. Στην ηλικία των 4-6 μηνών αρχίζουν να ανατέλουν τα κάτω μπροστινά δόντια και μετά ακολουθούν τα πάνω μπροστινά. Τα οπίσθια δόντια μέχρι την ηλικία των 3 ετών, έχουν συνήθως ανατείλει αλλά από παιδί σε παιδί υπάρχουν διαφορές στο χρόνο και στη σειρά ανατολής. Τα μόνιμα δόντια ξεκινούν να ανατέλουν από την ηλικία των 6 ετών (οι πρώτοι γομφίοι και οι κάτω τομείς) και η ανατολή συνεχίζεται (στα 12 έτη οι δεύτεροι γομφίοι) μέχρι την ενηλικίωση (18-21 έτη) με την ανατολή και των φρονιμητών. Οι ενήλικες έχουν 28 δόντια, ενώ αν έχουν και τους φρονιμήτες τους, έχουν 32.
Όχι. είναι κάτι αρκετά συνηθισμένο. αρκεί να δώσουμε λίγο χρόνο (περίπου 3 μήνες) και να ενθαρύνουμε το παιδί να κουνάει το παιδικό δοντάκι και εκείνο τελικά θα βγει και το μόνιμο δόντι θα πάρει τη σωστή θέση στο οδοντικό τόξο.Αν βέβαια ο χρόνος περνάει και το παιδικό δόντι δεν κουνιέται, καλύτερα τότε να εξαχθεί από τον παιδοδοντίατρο.
Υπάρχουν πολλές παιδικές οδοντόκρεμες στο εμπόριο κατάλληλες για παιδιά, οι οποίες δεν έχουν έντονα αποτριπτικά στοιχεία που μπορεί να φθείρουν την αδαμαντίνη των παιδικών δοντιών. Και έχουν και την ενδεδειγμένη περιεκτικότητα σε φθόριο. Θυμηθείτε, αν το παιδί σας είναι πολύ μικρό και δεν μπορεί να φτύσει, να βάζετε ποσότητα όση ένα μπιζέλι περίπου πάνω στην οδοντόβουρτσα!
Ναι διότι φθείρονται τα δόντια και χάνουν το ύψος τους. Περίπου ένα στα τρία παιδιά μπορεί να εμφανίσει βρυγμό. Τα καλά νέα είναι όμως ότι τα περισσότερα παιδιά το ξεπερνούν όσο μεγαλώνουν. Στην ηλικία των 6-9 τα παιδιά ελλατώνουν το τρίξιμο και από 9-12 ετών συνήθως το σταματούν. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν χρειάζεται θεραπεία, αλλά αν το φαινόμενο είναι πολύ έντονο και οι καταστροφές των δοντιών μεγάλες, τότε μπορεί να κατασκευαστεί νάρθηκας, ο οποίος όμως επηρεάζει την ανάπτυξη των γνάθων και γι αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για μικρό χρονικό διάστημα. Το φαινόμενο εξηγείται με θεωρίες όπως 1) η ψυχολογική που αναφέρει ότι το παιδί μπορεί να τρίζει τα δόντια του λόγω υψηλού στρες και 2) η θεωρία της υψηλής πίεσης που μπορεί να υπάρχει στο εσωτερικό του αυτιού οπότε το παιδί τρίζει τα δόντια του για να ελευθερώσει αυτήν την πίεση.
Το πιπίλισμα του δαχτύλου ή της πιπίλας είναι φυσιολογικό αντανακλαστικό και παρέχει στο παιδί ανακούφιση, χαρά, μείωση του στρες και ασφάλεια σε μιά δύσκολη περίοδο. Τα παιδιά συνήθως σταματούν το πιπίλισμα μεταξύ 2-4 ετών. Το πιπίλισμα που συνεχίζεται αφότου ανατείλουν τα μόνιμα δόντια, είναι πρόβλημα, διότι επηρεάζει τη σωστή ανάπτυξη του στόματος και τη σωστή διευθέτηση των δοντιών στο οδοντικό τόξο. Βέβαια, ο βαθμός που τα παιδιά πιπιλάνε έχει άμεση σχέση με το αν θα αναπτύξουν και μελλοντικά προβλήματα. Τα παιδιά που απλά βάζουν το δάχτυλο παθητικά μέσα στο στόμα παρουσιάζουν πολύ λιγότερα ή και καθόλου προβλήματα σε σχέση με τα παιδιά που πιπιλίζουν το δάχτυλο με μανία. Η χρήση της πιπίλας προκαλεί τα ίδια προβλήματα αλλά είναι πιό ελεγχόμενη και μπορεί να κοπεί πιό εύκολα από ότι το πιπίλισμα του δαχτύλου. Αυτό που μπορείτε να κάνετε ως γονείς είναι να παρέχετε τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια και ανακούφιση στα παιδιά σας και να απομακρύνετε τους στρεσογόνους για τα παιδιά παράγοντες ώστε αυτά να μην καταφεύγουν στο πιπίλισμα, να τους δίνετε κίνητρα για να το σταματήσουν και πιθανόν να τους θυμίζετε την συνήθειά τους βάζοντας επίδεσμο στο δάχτυλο του παιδιού το βράδυ ή κάλτσα στο χέρι του. Υπάρχουν και επίδεσμοι που ακινητοποιούν το χέρι του παιδιού. Ο οδοντίατρος επίσης μπορεί να βοηθήσει εξηγώντας στο παιδί τί θα συμβεί αν συνεχίσει να πιπιλάει το δάχτυλό του και αν το παιδί είναι πάνω από 5 ετών μπορεί να προτείνει την χρήση κάποιας ειδικής συσκευής.
Στις ηλικίες 2-6 έτη μπορούμε να αναγνωρίσουμε προβλήματα στην ανάπτυξη των οδοντικών τόξων, την πρόωρη απώλεια των παιδικών δοντιών, και κακές συνήθειες όπως το πιπίλισμα του δαχτύλου. Η θεραπεία σε αυτές τις ηλικίες μπορεί να μειώσει ή να εξαλείψει τον κίνδυνο για μελλοντική ορθοδοντική θεραπεία. Στις ηλικίες 6-12 έτη εξετάζουμε για μη φυσιολογικές σχέσεις των γνάθων μεταξύ τους και για στραβά δόντια. Η περίοδος αυτή είναι πολύ καλή για να ξεκινήσει η ορθοδοντική θεραπεία, όπου υπάρχει ένδειξη, διότι οι μαλακοί και σκληροί ιστοί του παιδιού ανταποκρίνονται άριστα στις ορθοδοντικές και ορθοπεδικές δυνάμεις.
Η καλή στοματική υγιεινή απομακρύνει από τα δόντια τα βακτήρια και τα υπολλείματα τροφών, τα οποία συνδυαζόμενα μεταξύ τους, δημιουργούν τερηδόνα. Στα μωρά, καθαρίστε τα δόντια τους με μιά υγρή γάζα ή με ειδικά προιόντα που υπάρχουν στο εμπόριο. Προσπαθήστε να αποφύγετε να βάζετε τα μωρά να κοιμούνται με μπιμπερό το οποίο περιέχει οτιδήποτε άλλο εκτός από νερό. Στα μεγαλύτερα παιδιά, βουρτσίστε τα δόντια τους δυό φορές την ημέρα τουλάχιστον και προσπαθήστε να τους κάνετε νήμα στα πίσω δόντια. Επίσης προσέξτε τον αριθμό και την συχνότητα των ενδιάμεσων γευμάτων που τους δίνετε τα οποία περιέχουν ζάχαρη. Φέρτε το παιδί σας στον παιδοδοντίατρο κάθε έξι μήνες για έλεγχο. Ο ιατρός σας μάλιστα μπορεί να προτείνει sealant για τα πίσω μόνιμα δόντια ή θεραπείες με φθόριο.
Χρησιμοποιήστε πάγο για να μην πρηστεί η περιοχή πολύ. Αν υπάρχει αιμορραγία, πιέστε την περιοχή δυνατά με γάζα ή ένα κομμάτι πανί και αν η αιμορραγία δεν σταματήσει μετά από μερικά λεπτά, πηγαίνετε στο νοσοκομείο ή καλέστε ιατρό. 10) το παιδί μου έπεσε και του βγήκε το παιδικό του δόντι. Πρέπει να το φέρω στον γιατρό; Συνήθως δεν είναι κάτι εξαιρετικά επείγον και τις περισσότερες φορές δεν χρειάζεται καμία περαιτέρω ενέργεια ή θεραπεία.
Βρείτε αν είναι δυνατόν το δόντι. Πιάστε το από την κοπτική του επιφάνεια, όχι από την ρίζα. Ξεπλύντε το με νερό ή ορό αν έχετε, αλλά με τίποτε άλλο. Εξετάστε το προσεκτικά αν έχει σπάσει στη ρίζα και αν είναι εντάξει, προσπαθήστε να το βάλετε πίσω στη θέση του στο φατνίο. Βάλτε το παιδί να κρατάει το δόντι στη θέση του δαγκώνοντας μιά γάζα. Αν δεν καταφέρετε να το βάλετε, φυλάξτε το σε κουτάκι με γάλα ή σάλιο του παιδιού και ελάτε αμέσως στο οδοντιατρείο διότι ο χρόνος είναι πολύ σημαντικός για να σωθεί το δόντι και η όποια καθυστέρηση μπορεί να αποβεί μοιραία για τη βιωσιμότητα του δοντιού.
Επικοινωνήστε με το οδοντιατρείο μας.
Επικοινωνήστε αμέσως με το οδοντιατρείο μας. Αν είναι δυνατόν εντοπίστε και φέρτε μαζί σας τα σπασμένα κομμάτια του δοντιού. Πείτε στο παιδί να ξεπλύνει με νερό το στόμα του και αν δείτε αίμα στην γραμμή του κατάγματος ελάτε αμέσως στο οδοντιατρείο διότι οι γρήγορες ενέργειες μπορεί να σώσουν το δόντι, να προλάβουν τη φλεγμονή και να μην χρειαστούν πολλές οδοντιατρικές επεμβάσεις. Βάλτε κρύες κομπρέσες στα χείλη ή μάγουλά του για να προλάβετε να μην πρηστεί πολύ.