Η θεραπεία της περιοδοντίτιδας αποσκοπεί και στην μείωση του βάθους των περιοδοντικών θυλάκων ή στην εξάλλειψή τους. Παραδοσιακά αυτό γινόταν με επέμβαση όπου αφαιρούνταν οι φλεγμονώδεις μαλακοί ιστοί και εξομαλύνονταν το οστό.
Εκτός από αυτήν την τεχνική όμως, τα τελευταία χρόνια εφαρμόζονται αναγεννητικές τεχνικές που αποτελούν τη λεγόμενη ‘κατευθυνόμενη ιστική-οστική ανάπλαση’, που στοχεύει στην δημιουργία του οστού που έχει χαθεί με την χρήση ειδικών υλικών που λέγονται μεμβράνες και οστικά μοσχεύματα και τοποθετούνται χειρουργικά ώστε να καλύψουν τους θυλάκους και να δώσουν την ευκαιρία στο οστό να αναπλαστεί.
Οι μέθοδοι αυτοί, όπου μπορούν να εφαρμοστούν, πλεονεκτούν διότι έχουμε επαναδημιουργία οστού, διατήρηση των μαλακών ιστών στη θέση τους ώστε δεν αποκαλύπτεται περισσότερο η ρίζα του δοντιού, λιγότερη ευαισθησία στην τερηδόνα και τα θερμικά ερεθίσματα κ.α.
